هالیوود از ابتدای تولدش تا عصر کنونی هیچ کس را به هوش و استعداد جورج اورسون ولز ندیده است ولی افسوس از اینکه بزرگان و سران هالیوود در آن عصر قدر او را ندانستند و خیلی زود او را از استودیوهای هالیوود اخراج کردند.
ولز بعد از دو فیلم کوتاه اولین فیلم بلند و کاملا مستقل و استودیویی خود را با نام "همشهری کین" (Citizen Kane) را در سال 1941 و در سن 26 سالگی ساخت. او این فیلم را با نهایت ظرافت و هوش و استعداد ساخته که چندین سال است هم از سوی کارگردانان و هم از سوی منتقدان مورد تحسین قرار گرفته است. این فیلم در استودیو آر.کی.او (R.K.O) ساخت که جنبه انتقادی نسبت به یکی از چهره های بزرگ سیاسی وقت امریکا داشت و مورد انتقاد بسیار شدید منتقدان قرار گرفت. متاسفانه این فیلم که استحقاق چندین اسکار را داشت فقط نایل به یکی از آنها آمد (فیلنامه).
در سال 1942 ولز اقدام به ساخت فیلمی دیگر نمود با نام "خانواده باشکوه آمبرسون" (The Magnificent Ambersons) که این فیلم هم همان ظرافت های فیلم پیشینش را داشت و مسلما یک فیلم تمام عیار به حساب می آمد ولی متاسفانه زمانی ولز بعد از اتمام کار فیلمبرداری این فیلم به برزیل رفت تا فیلم مستندی را بسازد و فیلم را برای تدوین در استودیو گذاشت مسئولین آر.کی.او از ترس ضرر مالی بخشهای اعظمی از این فیلم را حذف کردند که حدودا به 40 دقیقه می رسید!!! ولز بعد از آگاهی از این امر به امریکا بازگشت و سعی در بازگرداندن تکه های حذف شده فیلم نمود ولی متاسفانه تمام آن بخشها از بین رفته بود!!! پس از این اتفاق بسیار ناگوار برای ولز جوان او تمام امید خود را برای ادامه کارش در هالیوود ار دست داد و اینچنین گفت: "آنها فیلم مرا تکه تکه کردند و با این کار مرا نابود کردند". بعد از این فیلم ولز از هالیوود اخراج شد و برای ادامه کار خود به اروپا رفت و بیشتر به کار بازیگری پرداخت تا از این راه پولی دست و پا کند.
او کارش را با ساخت فیلم های مانند اوتلو، آقای آرکادین، مکبث، بانویی از شانگهای، قریبه، محاکمه و ت مثل تقلب و ... به کار خود ادامه داد. به جرات می توان گفت که هر یک از این فیلم ها به نوبه خود یک شاهکار به حساب می آیند که در راس آنها همشهری کین، بانویی از شانگهای و ضربه شیطان قرار دارند.
ولز از همان ابتدای کار خود با تمام اصول حرفه ای فیلمبرداری، نورپردازی و صحنه پردازی آشنا بود چراکه همه ی اینها را با کمال در همشهری کین می بینیم.
واقعا جای تاسف دارد وقتی می بینیم که چنین استعدادها و اعجوبه هایی از روی حسادت و یا مسایل دیگر این چنین از بین می روند. جالب این است که بدانید او فیلم همشهری کین را با 1000 دوز و کلک ساخت چراکه می دانست تهیه کننده فیلم از ترس فروش نکردن فیلم حتما در اصل فیلم دست خواهد برد ولی خوشبختانه او توانست این فیلم را همانگونه که خودش می خواست از آب در آورد. جالب این است که فقط 3 فیلم از فیلم های او کامل و دست نخورده بودند و همه گرفتار بلای سانسورهای استویویی می شدند این سه فیلم عبارتند از: همشهری کین، آقای آرکادین و محاکمه.

 




سخنی از ولز: "یک فیلم زمانی فیلم قشنگی خواهد شد که دوربین آن چشم یک شاعر باشد"

عادتهای سینمایی: یکی از عادتهای ولز در ساخت فیلم که می توان دید که امروزه تبدیل به یکی از کلیشه های سینما شده است تحوه ی فیلمبرداری از شخصیت های فیلم بوده است. او در بسیاری از مواقع زاویه فیلمبرداری از شخصیتهای فیلمش را از پایین رو به بالا و از جهت راست به چپ انتخاب میکرد و این در حالی بود که حهت نوری که به بازیگر معمولا در محیط تاریک پس زمینه تابیده میشد در جهت خلاف بود یعنی از بالا و از چپ به راست. البته ماهیت داستان و شخصیت ها مسبب این نوع فیلمبرداری بود چراکه این نوع فیلمبرداری نمایانگر شخصیتی است که در اوج بوده ولی بعد افول کرده و شخصیت هایی مانند جان فاستر کین در فیلم همشهری کین، کویلن در فیلم ضربه شیطان مثالهای بارزی از این نوع شخصیت ها هستند.